YSBAARLIK
By needlottige omstannichheden
binne der gjin fersachtsjende
omstannichheden, tinkst
mei beide roukaarten yn de hân. Wat sear docht, docht sear,
der is gjin salve oan te striken,
sikest fergees om pleisters.
Pine is pine, soms saksearret it,
altiten bliuwt it âld sear.
It is gjin proaza of in gedicht
dêr’t in hieljende boadskip yn sit. Leist it net samar as in boek
oan de kant, dan skuorst it
leaver earst folslein yn stikken, om it as oerstallige wurden
yn in sniejacht oer de groeden
fan in ysbaarlike winter
ferwaaie te litten.
