DE NIJE
De nije is as in gazelle,
rint as in gazelle en stoot
as in gazelle lâns de greiden
troch de smûke wâlden.
Ja, de nije sprint en jeit
sûnder te stinnen oeral hinne
en nimt sels mei gemak.
de alderminste paden.
De nije is o sa oanfallich
en like jong as fluch foar elk
om syn gerak te krijen.
Want tusken de skonken
is de nije Gazelle
net te hâlden.
APRIL
What lies down waiting,
trapped below a winter’s yoke,
is ever restlessly longing
for the scent of a new stage.
Fragile, yet equally bold,
it’s creeping as burgeoning green
through the cold layers of frost
from the shelter of the lower slopes.
What wakes becomes growth,
like nimble silver willows
with pollen of golden-yellow.
Freed from the biting cold,
it merrily blows through the air:
belonging to a free world.
Maart
It farske ljocht,
fluïde en brekber,
wurdt alle dagen ljochter.
De belofte fan it ûnferwachte
op weagen fan ferlangen
fersterkt stadich de grûntoan
oer lân en wetter.
It tierige ljocht riist,
lykas jimmer west hat,
flústerjend út it skimertsjuster
en boazet ûnfersetlik oan
om mei immersive gloarje
de sekuliere sinnestim
fan it lemieren te ferheffen.
Dat waaksende ljocht
fan maart baarnt sterk
en alle dagen skerper.
Dy kosmyske krêft tsjoenet
ús reinbôgekleuren yn 'e eagen
mei in nij rekord fan waarmte
as soe't al Maaie wêze.
Kâlde Kaaien
Hûs, do bist leech,
azemleaze stien fan binnen en fan bûtenút, wat is dyn thús noch wurdich?
Dyn lûd wurdt stil beharke,
de rúten iepenfinsterleas,
alle doarren sletten, kâlde kaaien
dy’t se ôfsluten hawwe.
Waarmte rûn hoasfuotling
troch dyn keamers, stimmen
streamden bûtenút en binnenyn
troch de doarren fan dyn jierren.
Dyn ûnthâld is no bekiste,
sûnder fundearring bewarret
YSBAARLIK
By needlottige omstannichheden
binne der gjin fersachtsjende
omstannichheden, tinkst
mei beide roukaarten yn de hân. Wat sear docht, docht sear,
der is gjin salve oan te striken,
sikest fergees om pleisters.
Pine is pine, soms saksearret it,
altiten bliuwt it âld sear.
It is gjin proaza of in gedicht
dêr’t in hieljende boadskip yn sit. Leist it net samar as in boek
oan de kant, dan skuorst it
leaver earst folslein yn stikken, om it as oerstallige wurden
yn in sniejacht oer de groeden
fan in ysbaarlike winter
ferwaaie te litten.
