stoarm

IT GRUTTE UNGEMAK

It is net altyd de hjerst

dy’t ús konfrontearret

mei tekens fan ferfal.


By’t simmer reagje

stoarm en ûntiid soms 

ek nuver om har hinne. 


Sels in mânske beam 

yn ’e bloei fan syn libben 

jout bytiden samar belies.


Hast it net yn ’e rekken
dat soks barre kin,

dan komt it dy oer it mêd. 


Dan treft it dy op dyn paad

as in grut ûngemak, dêrst

net oan ûntkomme kinst.





novimber

IN HEAR FAN STAN

Al wat lichter beklaaid 

bûcht er de ronfelige lea

as in hynder op jierren

stil foaroer nei it skaad.


De rêch noch altyd skrep,

tusken it selskip út itselde

stûfe laach yn ’e beamwâl

oan de râne fan it paad.


Novimber jout him glâns

mei in kopergiele kroan,

dy’t er mei eare draacht.


Ea lykas Wodan fereare

en âlder as de measten:

de Hear fan de Wâlden.